Najważniejszą rzeczą jest to,
aby nauka była dla dziecka radością
i wyzwoleniem własnej twórczości.

R.Gloton, C.Clero

Najważniejszą rzeczą jest to,
aby nauka była dla dziecka radością
i wyzwoleniem własnej twórczości.

R.Gloton, C.Clero

Najważniejszą rzeczą jest to,
aby nauka była dla dziecka radością
i wyzwoleniem własnej twórczości.

R.Gloton, C.Clero

Najważniejszą rzeczą jest to,
aby nauka była dla dziecka radością
i wyzwoleniem własnej twórczości.

R.Gloton, C.Clero

Najważniejszą rzeczą jest to,
aby nauka była dla dziecka radością
i wyzwoleniem własnej twórczości.

R.Gloton, C.Clero

Korowody

Stałym elementem rytmu dnia w naszym przedszkolu jest korowód - rymowana opowieść, przeplatana piosenkami i ilustrowana gestem. Opowieść ta przybliża dzieciom pory roku i ich nastroje, czyli to wszystko, co dzieje się w naturze i co się w niej zmienia.

Korowody nawiązują też do tradycji świąt chrześcijańskich i postaci z nimi związanych. Tym sposobem kalendarz natury i kalendarz świąt chrześcijańskich splatają się ze sobą, dając dzieciom silne i piękne przeżycia. Charakter korowodu odzwierciedla zawsze charakter danego święta, np.: jest wesoły i radosny jak budzące się życie na Wielkanoc, a spokojniejszy na Boże Narodzenie. Jego nastrój musi też być zgodny z tym, co dzieci przeżywają w swoim wnętrzu w danej porze roku, np.: jesienne wyciszenie, zimowe uśpienie, ożywienie na wiosnę czy promieniejącą radość latem. Daje to dzieciom możliwość odczucia zgodności ich wnętrza z całą naturą.

Korowody są prowadzone w kole. Nauczycielka pokazuje kolejne obrazy za pomocą ruchu całego ciała lub tylko rąk czy nóg. Poszczególne gesty powinny być czytelne, a jednocześnie harmonijne i miękkie. Dzieci naśladują pokazywane ruchy, a tym samym ćwiczą dużą i małą motorykę. Obserwowanie gestów dorosłego i jednoczesne ich naśladowanie, kształtuje koordynację wzrokowo - ruchową. W korowodach stosuje się przeciwstawne kierunki ruchu (prawo-lewo, góra-dół, do środka-na zewnątrz), zmiany tempa (wolno-szybko) oraz dynamiki (głośno-cicho, tupanie- chodzenie na paluszkach). Przeciwieństwa pokazują różne jakości istniejące w świecie i wprowadzają pewien rytm, który bardzo korzystnie wpływa na dzieci. Zmiana kierunków natomiast daje poczucie przestrzeni i pozwala lepiej się w niej orientować.

Ten sam korowód powtarzany jest codziennie przez określony czas. To bardzo kształtuje pamięć rytmiczną. Dzieci zapamiętują tekst i piosenki poprzez rytmiczne ruchy rąk, nóg, tułowia, głowy, palców. Dzięki temu nauka poprzez korowód nie nadwyręża ich pamięci.

Korowody, oprócz tego że mają koordynować ciało dziecka, kształtować w nim pamięć rytmiczną, uczyć prawdy o świecie, dawać mu możliwość przeżycia siebie w związku z rytmami natury i pełniejszego przeżycia świąt, mają także rozwijać i kształtować fantazję. Są więc napisane barwnym i obrazowym językiem, aby w połączeniu z ruchem, dać dzieciom bogate wyobrażenia.

Marta Czerwińska

Korowód Jagodowy

 

A za górą, tą wielką, maszeruje powoli Lato.

Zmęczone, od upału, ale przecież przyjdzie tu pomału.

Bardzo wolno rusza lato na swój spacer.

Przynosi ze sobą wakacje,

Bierze dzieci na łąkę, do lasu

I nad rzekę, bo ma dużo czasu.

Idzie lato polną drogą przytupuje jedną nogą.

Idzie lato polną drogą przytupuje drugą nogą.

Gdzie przytupnie, kwiat wyrośnie.

Dzięcioł stuka tam na sośnie.

Słonko bardzo mocno świeci i wesoło skaczą dzieci



Zawitał nam dzionek i pogodny czas.

Pójdziemy, pójdziemy na jagody w las.

Po brzozowym cichym lesie

Dziecię idzie, dzbanek niesie.

Niesie dzbanek z jagodami, z jagodami, z jagódkami.

Kłaniają się przed nim drzewa,

Wiatr w gałęziach śpiewa.



„Jesteśmy jagódki, czarne jagódki....”

Po brzozowym cichym lesie 

Dziecię idzie, dzbanek niesie.

Niesie dzbanek z jagodami, z jagodami, z jagódkami.

Kłaniają się przed nim drzewa.

Ono śpiewa i las śpiewa.

Więc przystanie, dech zatrzyma,

Patrzy wkoło – i nic nie ma.

Aż tu spod jałowca zając skoczy z otwartymi oczy.
  • Mój zającu, nie bój że się,
  • Ja jagody zbieram w lesie.
  • A gdy dzieci jagód nazbierały na trawie usiadły i je zajadały.

 

 

„W jagodowym lesie....”

Idą dzieci na jagody

W pelerynach granatowych,

Granatowe krasnoludki,

Jagodowe ludki.
 
W jagodowym lesie,

W lipcowe poranki

Niesie echo, niesie

Jagodowe śpiewanki.
 
Jakie smaczne te jagody,

Umazały dzieci brody,

Granatowe krasnoludki,

Jagodowe ludki
 
W jagodowym lesie.....
 
Nazbierały słodkich kulek,

Pełne kubki, pełne dzbanki,

Będą kluski z jagodami,

Będą jagodzianki.
 
W jagodowym lesie.......